Mushaf Page 370

صفحة ٣٧٠

26:61 – 26:831 Surah

Surah ash-shuara 26:61–83

  1. فَلَمَّا تَرَاءَى الْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَابُ مُوسَىٰ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ
    İki dəstə (tayfa) bir-biri ilə qarşılaşdığı zaman Musanın camaatı dedi: “(İşimiz bitdi!) Artıq yaxalandıq!”
  2. قَالَ كَلَّا ۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِينِ
    (Musa) dedi: “Xeyr, Rəbbim mənimlədir. O, mütləq mənə yol göstərəcəkdir!”
  3. فَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ أَنِ اضْرِب بِّعَصَاكَ الْبَحْرَ ۖ فَانفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ
    Onda Musaya belə vəhy etdik: “Əsanla dənizə vur!” (Musa əsasını dənizə vuran kimi) o dərhal yarıldı (İsrail oğullarının soyuna müvafiq olaraq on iki hisəyə bölündü) və hər hissə böyük (uca) bir dağ kimi oldu.
  4. وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ الْآخَرِينَ
    O biriləri (Fir’on əhlini) də ora yaxınlaşdırdıq (dəniz sahilinə topladıq).
  5. وَأَنجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُ أَجْمَعِينَ
    Musa və onunla birlikdə olanların hamısını xilas etdik.
  6. ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ
    O biriləri (Fir’on tayfasını) isə suya qərq etdik.
  7. إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ
    Şübhəsiz ki, bunda (Musanın bu hekayətində) bir ibrət vardır. Lakin onların (Fir’on tayfasının, qədim Misir əhalisinin, yaxud Məkkə müşriklərinin) əksəriyyəti iman gətirmədi.
  8. وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
    (Ya Rəsulum!) Həqiqətən, sənin Rəbbin yenilməz qüvvət, mərhəmət sahibidir! (Kafirlərdən intiqam alar, töbvə edən bəndələrini bağışlayar!)
  9. وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَاهِيمَ
    (Ya Rəsulum!) Onlara İbrahimin hekayətini söylə!
  10. إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَا تَعْبُدُونَ
    O zaman ki, o öz atasına və tayfasına demişdi: “Nəyə ibadət edirsiniz?”
  11. قَالُوا نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَاكِفِينَ
    Onlar: “Bütlərə ibadət edir və onlara tapınmaqda davam edirik!” – deyə cavab vermişdilər.
  12. قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ
    (İbrahim) demişdi: “Onları çağırdığınız (dua etdiyiniz) zaman sizi eşidirlərmi?
  13. أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ
    Yaxud sizə bir xeyir və ya zərər verə bilirlərmi?”
  14. قَالُوا بَلْ وَجَدْنَا آبَاءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ
    Onlar: “Xeyr, ancaq biz öz atalarımızın belə (ibadət) etdiklərini gördük!” – deyə cavab vermişdilər.
  15. قَالَ أَفَرَأَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ
    (İbrahim) demişdi: “İndi nəyə ibadət etdiyinizi görürsünüzmü?-
  16. أَنتُمْ وَآبَاؤُكُمُ الْأَقْدَمُونَ
    Sizin və ulu babalarınızın?
  17. فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِّي إِلَّا رَبَّ الْعَالَمِينَ
    Aləmlərin Rəbbi istisna olmaqla, onlar (sizin bütləriniz) mənim düşmənimdir.
  18. الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ
    Məni yaradan və məni doğru yola yönəldən Odur!
  19. وَالَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَيَسْقِينِ
    Məni yedirdən də, içirdən də Odur!
  20. وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ
    Xəstələndiyim zaman mənə yalnız O, şəfa verir.
  21. وَالَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحْيِينِ
    Məni öldürəcək, sonra (yenidən) dirildəcək Odur.
  22. وَالَّذِي أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ
    Və qiyamət günü xətamı bağışlayacağına ümid etdiyim də Odur!
  23. رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ
    Ey Rəbbim! Mənə hikmət (peyğəmbərlik, elm) bəxş et və məni (Sənin rizanı qazanmış) salehlərlə (yaxşılar zümrəsinə) qovuşdur!