Mushaf Page 596

صفحة ٥٩٦

92:15 – 94:83 Surah

Surah al-layl 92:15–21

  1. لَا يَصْلَاهَا إِلَّا الْأَشْقَى
    Që aty nuk hyn tjëtërkush, pos atij që është më i prishuri.
  2. الَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ
    I cili përgënjeshtroi dhe u zmbraps.
  3. وَسَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى
    Ndërsa ai që është më i devotshëm do të jetë larg tij.
  4. الَّذِي يُؤْتِي مَالَهُ يَتَزَكَّىٰ
    Ai që e jep pasurinë e vet e pastrohet,
  5. وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُ مِن نِّعْمَةٍ تُجْزَىٰ
    E jo për ta shpërblyer ndokë që i ka bërë mirë më parë.
  6. إِلَّا ابْتِغَاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلَىٰ
    Por vetëm për të fituar kënaqësinë e Zotit të vet, më të lartit,
  7. وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ
    Për Zotin, ai do të gëzojë atë kënaqësi!

Surah ad-duha 93:1–11

Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!

  1. وَالضُّحَىٰ
    Pasha paraditën!
  2. وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ
    Pasha natën kur shtrinë errësirën!
  3. مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ
    Zoti yt nuk të ka lënë, as nuk të ka përbuzur.
  4. وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ الْأُولَىٰ
    Dhe se bota e ardhshme është shumë më e mirë për ty se e para.
  5. وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰ
    E Zoti yt do të jepë ty, e ti do të kënaqesh.
  6. أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَىٰ
    A nuk të gjeti ty jetim, e Ai të bëri vend (të dha përkrahje).
  7. وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَىٰ
    Dhe të gjeti të paudhëzuar e Ai të udhëzojë.
  8. وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَىٰ
    dhe të gjeti të varfër, e Ai të begatoi.
  9. فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ
    Pra, mos e përul jetimin!
  10. وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ
    As lypësin mos e përzë!
  11. وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ
    E me të mirat që të dha Zoti yt, trego (udhëzo njerëz)!

Surah ash-sharh 94:1–8

Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!

  1. أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ
    A nuk ta hapëm ne gjoksin tënd?
  2. وَوَضَعْنَا عَنكَ وِزْرَكَ
    Dhe Ne hoqëm prej teje barrën tënde,
  3. الَّذِي أَنقَضَ ظَهْرَكَ
    E cila shtypte shpinën tënde.
  4. وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ
    Dhe Ne, ta ngritëm lartë famën tënde?
  5. فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا
    E, pa dyshim se pas vështirësisë është lehtësimi.
  6. إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا
    Vërtet, pas vështirësisë vjen lehtësimi.
  7. فَإِذَا فَرَغْتَ فَانصَبْ
    E kur ta kryesh (obligimin), atëbotë mundohu me adhurim (All-llahut).
  8. وَإِلَىٰ رَبِّكَ فَارْغَب
    Dhe, vetëm te Zoti yt përqëndro synimin!