Mushaf Page 372

صفحة ٣٧٢

26:112 – 26:1361 Surah

Surah ash-shuara 26:112–136

  1. قَالَ وَمَا عِلْمِي بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ
    (Nuh) dedi: “Mən onların nə etdiklərini (daxilən nə cür olduqlarını) bilmirəm!
  2. إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّي ۖ لَوْ تَشْعُرُونَ
    Əgər başa düşürsünüzsə, (bilin ki) onların haqq-hesabı (imanlarının zahiri, yaxud daxili olduğu, ürəkdən iman gətirib-gətirmədikləri) yalnız Rəbbimə aiddir! (Mən ancaq zahirə baxıram!)
  3. وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِينَ
    Və mən iman gətirənləri qovan da deyiləm!
  4. إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُّبِينٌ
    Mən yalnız (günahkarları Allahın əzabı ilə) açıq-aşkar qorxudan bir peyğəmbərəm!”
  5. قَالُوا لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَا نُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِينَ
    Onlar dedilər: “Ey Nuh! Əgər (dediyin sözlərdən və bütlərimizi təhqir etməkdən) əl çəkməsən, mütləq daşqalaq ediləcəksən!”
  6. قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِي كَذَّبُونِ
    (Nuh) dedi: “Ey Rəbbim! Həqiqətən, qövmüm məni təkzib etdi.
  7. فَافْتَحْ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
    Artıq mənimlə onlar arasında Sən hökm ver, məni və mənimlə birlikdə olan mö’minləri (bu əzabdan) qurtar!
  8. فَأَنجَيْنَاهُ وَمَن مَّعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ
    Buna görə də Biz onu (Nuhu) və onunla birlikdə yüklü gəmidə olanları xilas etdik.
  9. ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِينَ
    Sonra yerdə qalanları suda boğduq!
  10. إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ
    Şübhəsiz ki, bunda (Nuhun bu hekayətində) bir ibrət vardır. Halbuki onların (Nuh tayfasının, yaxud bu hekayətə qulaq asanların) əksəriyyəti iman gətirmədi.
  11. وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
    Həqiqətən, sənin Rəbbin yenilməz qüvvət sahibi, mərhəmət sahibidir! (Kafirlərdən intiqam alar, tövbə edən bəndələrini bağışlayar!)
  12. كَذَّبَتْ عَادٌ الْمُرْسَلِينَ
    Ad taydası da peyğəmbərləri təkzib etdi.
  13. إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ
    O zaman ki, qardaşları Hud onlara dedi: “Məgər (küfr etməyinizə, peyğəmbərləri yalançı saymağınıza görə Allahın əzabından) qorxmursunuz?
  14. إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ
    Şübhəsiz ki, mən sizin üçün e’tibar olunası (bel bağlanılası) bir peyğəmbərəm!
  15. فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ
    Allahdan qorxun və mənə itaət edin!
  16. وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ
    Mən bunun (dini, risaləti təbliğ etməyin) müqabilində sizdən heç bir muzd (əvəz) istəmirəm. Mənim mükafatım ancaq aləmlərin Rəbbinə aiddir!
  17. أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ
    Doğrudanmı siz hər təpədə bir köşk (əlamət) qurub (gəlib-gedənləri məsxərəyə qoyaraq) əylənirsiniz?
  18. وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ
    Sanki (dünyada) əbədi qalacaqsınız deyə (yeraltı) su hövzələri (qalalar, yaxud qəsrlər) tikirsiniz!
  19. وَإِذَا بَطَشْتُم بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ
    Və (birini) yaxaladıqda da zalımlar kimi yaxalayırsınız! (Onun vəhşicəsinə döyüb öldürürsünüz!)
  20. فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ
    Artıq Allahdan qorxun və mənə itaət edin!
  21. وَاتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ
    Qorxun o kəsdən ki, anlayıb bildiyiniz şeyləri (ne’mətləri) sizə əta etdi!
  22. أَمَدَّكُم بِأَنْعَامٍ وَبَنِينَ
    Sizə heyvanat, oğul-uşaq,
  23. وَجَنَّاتٍ وَعُيُونٍ
    Bağlar və çeşmələr verdi!
  24. إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
    Mən böyük günün (qiyamət gününün) sizə üz verəcək əzabından qorxuram!”
  25. قَالُوا سَوَاءٌ عَلَيْنَا أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُن مِّنَ الْوَاعِظِينَ
    Onlar dedilər: “Bizə öyüd-nəsihət versən də, verməsən də, bizim üçün eynidir (dinimizdən dönən deyilik).