Mushaf Page 587

صفحة ٥٨٧

82:1 – 83:62 Surah

Surah al-infitar 82:1–19

Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!

  1. إِذَا السَّمَاءُ انفَطَرَتْ
    E kur të çahet qielli.
  2. وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انتَثَرَتْ
    Dhe kur të shkapërderdhen yjet.
  3. وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ
    Dhe kur të përzihen detet.
  4. وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ
    Dhe kur të trazohen varret.
  5. عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ
    Atëbotë secili njeri e din se çka punuar dhe çka ka lënë prapa!
  6. يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ
    O ti njeri po ç’të mashtroi ty kundrejt Zotit tënd që është bujar e i urtë?
  7. الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ
    I cili të krijoi, të përsosi dhe të drejtoi.
  8. فِي أَيِّ صُورَةٍ مَّا شَاءَ رَكَّبَكَ
    Të formësoi në formën që Ai dëshiroi!
  9. كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ
    Jo, nuk është ashtu. Ju përgënjeshtroni ditën e përgjegjësisë.
  10. وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ
    Kurse ndaj jush janë përcjellësit!
  11. كِرَامًا كَاتِبِينَ
    Janë shkrues të ndershëm te All-llahu.
  12. يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ
    Ata e dinë se çka punoni.
  13. إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ
    E s’ka dyshim se të mirët janë në kënaqësinë e përjetimeve (në Xhennet).
  14. وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ
    Dhe se mëkatarët janë në Xhehennem.
  15. يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدِّينِ
    Aty futen ata ditën e gjykimit (të cilën nuk e besonin).
  16. وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَائِبِينَ
    Dhe nuk kanë të larguar prej tij.
  17. وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ
    E ç’të mësoi ty se ç’është dita e gjykimit?
  18. ثُمَّ مَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ
    Përsëri, ç’të mësoi ty se ç’është dita e gjykimit?
  19. يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِّنَفْسٍ شَيْئًا ۖ وَالْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِّلَّهِ
    Është dita kur askush, askujt nuk do të mund t’i ndihmojë asgjë; atë ditë e tërë çështja i takon vetëm All-llahut!

Surah al-mutaffifin 83:1–6

Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!

  1. وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِينَ
    Të mjerët ata që masin e peshojnë.
  2. الَّذِينَ إِذَا اكْتَالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ
    Ata që kur matin prej njerëzve prej njerëzve, për vete e plotësojnë,
  3. وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ
    E kur u matin të tjerëve ose u peshojnë, u lënë mangu.
  4. أَلَا يَظُنُّ أُولَـٰئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ
    A nuk e donë të tillët se kanë për t’u ringjallur?
  5. لِيَوْمٍ عَظِيمٍ
    Në një ditë të madhe,
  6. يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ
    Në ditën kur njerëzit ngriten (prej varrezave) për të dalë para Zotit të botëve.