Mushaf Page 595

صفحة ٥٩٥

91:1 – 92:142 Surah

Surah ash-shams 91:1–15

Mərhəmətli, rəhmli Allahın adı ilə!

  1. وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا
    And olsun günəşə və onun işığına (günəşin qalxdığı vaxta);
  2. وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا
    And olsun (günəşin) ardınca çıxan aya;
  3. وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا
    And olsun onu (günəşi) parlaq edən gündüzə;
  4. وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا
    And olsun onu (günəşi) örtən gecəyə;
  5. وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا
    And olsun göyə və onu yaradana;
  6. وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا
    And olsun yerə və onu döşəyənə;
  7. وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا
    And olsun nəfsə və onu yaradana (ona biçim verənə);
  8. فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا
    Sonra da ona günahlarını və pis əməllərdən çəkinməsini (xeyir və şəri) öyrədənə ki,
  9. قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّاهَا
    Nəfsini (günahlardan) təmizləyən mütləq nicat tapacaqdır!
  10. وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا
    Onu (günaha) batıran isə, əlbəttə, ziyana uğrayacaqdır.
  11. كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا
    Səmud (qövmü) azğınlığı üzündən (Saleh peyğəmbəri) təkzib etmişdi.
  12. إِذِ انبَعَثَ أَشْقَاهَا
    Onların ən rəzili (Allahın bir mö’cüzəsi olaraq qayanın içindən çıxartdığı dəvəni öldürməyə) qalxdığı zaman
  13. فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا
    Allahın peyğəmbəri onlara belə demişdi: “Allahın bu dişi (maya) dəvəsinə (toxunmayın), onun su içməsinə (mane olmayın).
  14. فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنبِهِمْ فَسَوَّاهَا
    Lakin onlar (Salehi) yalançı saydılar və onu (dəvəni) tutub kəsdilər. Rəbbi də bu günahlarına görə onların kökünü kəsib yerlə yeksan etdi.
  15. وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا
    (Allah) bu işin aqibətindən qorxmaz! (Allah Səmud qövmünə cəza vermək istəmirdi. Onlar öz cinayətkar əməlləri ilə bu cəzaya layiq oldular. Allah dünyadakı padşahlar, hökmdarlar kimi bu və ya digər əməlinə görə qorxan deyildir. Çünki O etdiyi hər hansı əməl barəsində sorğu-sual olunmaz. Allah mütləq ədalət sahibidir!)

Surah al-layl 92:1–14

Mərhəmətli, rəhmli Allahın adı ilə!

  1. وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ
    And olsun (aləmi zülmətə) bürüməkdə olan gecəyə;
  2. وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ
    And olsun işıqlanmaqda olan gündüzə;
  3. وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْأُنثَىٰ
    And olsun kişini və qadını (erkəyi və dişini) yaradana ki,
  4. إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ
    Sizin zəhmətiniz (ey insanlar!) cürbəcürdür! (Bə’ziniz Cənnət üçün, bə’ziniz isə Cəhənnəm üçün çalışırsınız).
  5. فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَاتَّقَىٰ
    Kim (malını Allah yolunda) versə, (Allahdan) qorxsa,
  6. وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَىٰ
    Və ən gözəl sözü (la ilahə illallah kəlməsini) təsdiq etsə,
  7. فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَىٰ
    Biz ona ən asan olanı (Cənnəti) müyəssər edəcəyik!
  8. وَأَمَّا مَن بَخِلَ وَاسْتَغْنَىٰ
    Amma kim (malını Allah yolunda xərcləməyə) xəsislik etsə, (mal-dövlətinə güvənib Allaha) möhtac olmadığını sansa,
  9. وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَىٰ
    Və ən gözəl sözü (la ilahə illallah kəlməsini) yalan saysa,
  10. فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَىٰ
    Biz ona ən çətin olanı (Cəhənnəmi) müyəssər edəcəyik (onu Cəhənnəm üçün hazırlayacağıq!)
  11. وَمَا يُغْنِي عَنْهُ مَالُهُ إِذَا تَرَدَّىٰ
    (O, Cəhənnəmə) düşəcəyi zaman mal-dövləti ona heç bir fayda verməz.
  12. إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ
    Bizim öhdəmizə düşən yalnız doğru yolu göstərməkdir! (Mö’min və ya kafir olmaq isə hər kəsin öz işidir).
  13. وَإِنَّ لَنَا لَلْآخِرَةَ وَالْأُولَىٰ
    Axirət də Bizim, dünya da Bizimdir!
  14. فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰ
    (Ey insanlar!) Mən sizi alovlanan bir atəşlə qorxutdum.